چرا این‌قدر نگرانیم؟ ترس‌هایی که آرامشمونو می‌گیرن

موضوعات گوناگونی تو زندگیمون هست که آرامش درونی رو از ما سلب می‌کنن. یکی از موضوعات اصلی سلبِ آرامشمون، ترس‌ها و نگرانی‌هامونه. ترس از بیماری‌ها، ترس از آبرو و اعتبار، ترس از شکست‌های مالی، ترس از شکست‌های عاطفی، ترس از عدم موفقیت‌ها و صدها ترس و نگرانی دیگه که باعث می‌شن آرامش درونی و ذهنیمون ازمون گرفته بشه.

دلایل به‌وجود‌آورنده‌ی ترس خیلی زیاد و پیچیده‌ هستن و عوارض گوناگونی هم برای فرد ایجاد می‌کنن. ترس می‌تونه علاوه بر احساس نگرانی، با واکنش‌های جسمی مثل تپش قلب، لرزش، تعریق یا احساس تنگی نفس همراه بشه.

ترس از بی‌آبرویی و اعتبار

هر فردی تو زندگی خانوادگی و اجتماعیش شخصیت و اعتبار اخلاقی داره. هر موضوعی که باعث از بین‌رفتن یا تهدید آبرو و اعتبار شخص بشه، ترس رو درونش برمی‌انگیزه. یه مرز باریک بین آبرو و اعتماد وجود داره. یعنی تا وقتی اطرافیان، خانواده و اجتماع مارو شخصیت قابل‌اعتمادی درنظر می‌گیرن، از آبرو و اعتبار برخورداریم. ولی اگه اعتمادشون سلب بشه، آبرو و اعتبار هم در معرض خطر قرار می‌گیره. یعنی فرد معمولا سعی می‌کنه اعتماد اطرافیانش رو از خودش سلب نکنه و این احتیاط یه‌جورایی باعث نگرانی فرد می‌شه و ترسِ از دست‌دادن اعتبار و آبرو رو تشدید می‌کنه.

ترس از شکست

هر فردی تو زندگیش دنبال موفقیت، رفاه، آرامش و آسایش فکریه و تو مسیر رسیدن بهشون، همیشه امکان شکست و ناکامی هم هست. نگرانی و استرس درباره‌ی امکان شکست می‌تونه زمینه‌ساز ترس و اضطراب بشه. مواردی مثل عدم موفقیت تو زمینه‌ی تحصیلی، شغلی، روابط عاطفی و احساسی، عدم پذیرش تو اجتماع و خانواده می‌تونن زمینه‌ساز ترس باشن.

ترس از بیماری

داشتن سلامتیِ روحی و جسمی یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های بشر بوده. ترس و نگرانی درباره‌ی بیماری می‌تونه تو دوره‌های مختلف زندگی به‌وجود بیاد و فقط به سن خاصی محدود نمی‌شه.

نکته‌ی مهم اینه که ترس از بیماری، فقط منشأ درونی نداره. یعنی فرد فقط نگران بیماری یا سلامتی خودش نیست؛ بلکه ممکنه بیماری و ناخوشیِ عزیزان، اونو دچار ترس از مرگ و از دست‌دادنشون کنه.

علاوه بر اون، شخص تو اوج دوره‌ی جوونی یا سلامتی جسمانی، ممکنه دچار شکست‌های عاطفی، احساسی یا مالی بشه. این شکست‌ها و ناکامی‌ها می‌تونن فشار روانی زیادی ایجاد کنن و رو حال عمومی و سلامت فرد اثر بذارن. وقتی علائم ضعف جسمانی یا فشار روانی رو تو خودش می‌بینه، نگران بیماری می‌شه و ترس از بیماری و از دست‌دادن سلامتی جسمی و روحی تشدید می‌شه.

ترس بخشی طبیعی از تجربه‌ی انسانیه و همیشه نشونه‌ی وجود یه مشکل روانی نیست. مسئله وقتی جدی‌تر می‌شه که نگرانی و ترس، بیش از اندازه ادامه پیدا کنه یا زندگی روزمره و روابط فرد رو تحت تأثیر قرار بده.